top of page

Spor Yaralanmalarını Önleyici Çalışmalar ve Risklerin Analizi

Sporcular için yaralanmak tam olarak ne anlama geliyor biliyor muyuz?

Belki çok önemli bir hazırlık döneminin kaybı, belki de aylarca hazırlandığı müsabakaya katılamamanın verebileceği psikolojik baskıdır. Bu yüzden sporcu, yaralanmamak için kendi risk faktörlerini önceden öğrenmek ve sonrasında bu bilgiler ışığında eksiklerini tamamlamak isteyecektir. Bu noktada spor profesyonellerinin, sporcu ile çalışması önem arz etmektedir.


Yaralanma sonrası, spora dönüş aşamasında riskleri belirlemede kullanılan testler bir yana artık yaralanma önleyici çalışmalar daha çok önem kazanmaya başlamıştır. Bunun için ilk adım spora özgü risklerin analiz edilmesi olmalıdır.

Bu analizler birçok faktöre dayanmaktadır:

  • Cinsiyet

  • Kalıtsal hastalıklar

  • Genetik yatkınlıklar

  • Yaralanma geçmişi

  • Kas imbalansı

  • Eksantrik kas kuvveti yetersizliği

  • Denge-propriosepsiyon

  • Koordinasyon kaybının da risk olarak değerlendirilmesi gerekmektedir.

Çünkü vücudumuz, spor aktiviteleri içerisinde sağlaması gereken kompozisyonu, statik veya dinamik koşullarda başaramazsa yaralanmaya açık hale gelecektir.

Kas yaralanması sporcularda en sık karşılaşılan yaralanma tipidir ve hamstring yaralanmaya açık olan ilk kas grubudur. Kas kuvveti ve esnekliği fizyoterapistler için ilk değerlendirilmesi gereken kısımdır. Yapılan son çalışmalar, kasların boyutu ve kasların birbirine oranları kullanılarak yaralanma öncesi analiz edilebilir hale gelmiştir.


Ayak düz tabanlığı, uyluk anormal pozisyonu, kürek kemikleri arasındaki asimetri gibi biyomekanik faktörler önceden belirlenmelidir. Bu tarz deformiteler veya yapısal bozukluklar, insan vücudunun spor aktivitelerini verimli ve fonksiyonel olarak gerçekleştirmesini engeller. Verimsiz antrenmanlar da sporcuya yanlış yüklenmeler sonucu ağrı ve aşırı kullanıma bağlı yaralanma olarak geri döner.


Sporcunun antrenman yaptığı saha ve antrenmanda giydiği ayakkabı türü gibi birçok bilginin kayıt altına alınması gerekir. Aynı zamanda sporcun antrenmanı nasıl geçiyor?

  • Antrenmandaki hacim ve yoğunluğun dengesi,

  • Antrenman içeriği (patlayıcı aktiviteleri, dayanıklılık aktiviteleri içermesi vb.),

  • Antrenman programının hafta içindeki sıklığı ve yüklenmenin süresi

gibi faktörler sorgulanmalıdır.

Çevresel olarak risk faktörleri sayılan psikolojik etmenler, hava ve iklim değişiklikleri, toplumsal ve sosyolojik sorunlar, hatta sporcunun takım içerisindeki antrenörlerle uyumu da kesinlikle incelenmesi gereken noktalardır.

Spor yaralanmalarının önlenebilmesi ve bu konuda yapılan araştırmalar, neden olarak gösterilebilecek parametrelere yönelik analizler yapılarak belirlenmesi gereken önemli bir konudur.

Risklerin analiz edilmesiyle birlikte sporcuların yaralanmamaları için eksikler belirlenir ve gereksinimler en iyi şekilde karşılanarak analizler doğrultusunda riskler ortadan kaldırılır.

Bunu yapabilmek için unutulmamalıdır ki en gerekli şey sürdürülebilir multidisipliner bir çalışmadır. Antrenörler, fizyoterapistler, psikologlar, sporcunun ailesi, istatistikçiler ve spor yöneticileri gibi birçok meslek kolu kendi alanındaki riskleri belirleyerek ortak bir paydada bu riskleri önleyici çalışmalarını başlatmalıdırlar.

Yaralanmaları en aza indirdiğimiz ve yüksek performans sergileyen bir Türk sporu dileği ile…



Yazan: Fzt.Erkam KILIÇ












KAYNAKÇA

  1. Cleary, Shannon, Victoria Chi, and Ronald Feinstein. "Female athletes: managing risk and maximizing benefit." Current opinion in pediatrics 30.6 (2018): 874-882.

  2. Bahr, Roald, Benjamin Clarsen, and Jan Ekstrand. "Why we should focus on the burden of injuries and illnesses, not just their incidence." (2018): 1018-1021.

  3. Brumitt, Jason, et al. "Preseason functional test scores are associated with future sports injury in female collegiate athletes." The Journal of Strength & Conditioning Research 32.6 (2018): 1692-1701.

  4. Edouard, Pascal, Pedro Branco, and Juan-Manuel Alonso. "Muscle injury is the principal injury type and hamstring muscle injury is the first injury diagnosis during top-level international athletics championships between 2007 and 2015." British journal of sports medicine 50.10 (2016): 619-630.

  5. Hides, J. A., and W. R. Stanton. "Predicting football injuries using size and ratio of the multifidus and quadratus lumborum muscles." Scandinavian journal of medicine & science in sports 27.4 (2017): 440-447.

  6. Malisoux, Laurent, et al. "Shoe cushioning, body mass and running biomechanics as risk factors for running injury: a study protocol for a randomised controlled trial." BMJ open 7.8 (2017).

  7. McCall, Alan, Gregory Dupont, and Jan Ekstrand. "Injury prevention strategies, coach compliance and player adherence of 33 of the UEFA Elite Club Injury Study teams: a survey of teams’ head medical officers." British Journal of Sports Medicine 50.12 (2016): 725-730.

  8. Rogalski, Brent, et al. "Training and game loads and injury risk in elite Australian footballers." Journal of science and medicine in sport 16.6 (2013): 499-503.

  9. Petrass, Lauren A., and Dara M. Twomey. "The relationship between ground conditions and injury: what level of evidence do we have?." Journal of science and medicine in sport 16.2 (2013): 105-112.



71 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Comentarios


bottom of page