top of page

Core Bölgesi Yaralanmalardan Korur mu?

Güncelleme tarihi: 21 Tem 2021

Core, omurganın dengesini sağlayan, birden fazla düzlemde harekete izin veren, hareket sırasında enerjinin üretilmesini ve aktarılmasını sağlayan kemik, bağ, fasya ve kasları tanımlamak için kullanılan genelleştirilmiş bir terimdir.

Vücudumuz için core bölgesi, bir binanın temeli kadar önemlidir, çünkü dıştan gelen kuvvetleri karşılayarak dengede kalmamızı sağlar. Aynı zamanda bir iş makinesi gibi elimizde yük taşırken omurganın dengesini korur. Zayıf core kasları, gövde stabilitesinin azalmasına sebep olur.






Araştırmalar, bel ağrısı olan kişilerde core kas aktivasyonunun geciktiğini göstermiştir. Core kaslarındaki nöromüsküler kontrolünün problemi, özellikle kadın sporcularda artmış diz yaralanma riski ile ilişkili olabileceğini gösteren çalışmalar da mevcuttur. Core stabilizasyonu, günlük yaşamda ve sportif aktivitelerde gerekli olan fonksiyonel hareketin birincil bileşenidir.





Core kasları, başarılı bir koşu programının ayrılmaz bir parçasıdır. Verimli çalışmaya izin vermek, dayanıklılığı artırmak ve yaralanma riskini azaltmak için gereken dengeyi sağlarlar. Core kuvvetlendirme programları, temel işlevin tüm yönlerini (esneklik, güç, denge ve dayanıklılık) dikkate almalı ve egzersizler, core verimliliğinin en üst düzeye çıkarılmasına önem verilerek seçilmelidir.



Son zamanlarda yapılan sistematik incelemeler, ön çapraz bağ yaralanma önleyici programlarının kadınlarda %25 ve erkeklerde %85’e varan oranda yaralanma riskini azalttığı ileri sürülmektedir. Tanımlanmış ideal yaralanma önleyici programı yoktur. Ancak, çok yönlü programlar ile yaralanma oranlarını azaltmak için core ve bacakların güç, dayanıklılık, denge, duruş ve nöromüsküler kontrolünü birleştirmek gerekir. Aksi takdirde yaralanmalara yol açabilmektedir.



Yaralanmalardan korunmak için risk analizi ve koruyucu fizyoterapi programına dahil olmalıyız. Yaralanmayı önleme amacıyla core stabilizasyon eğitimi geliştirirken ilgili anatominin işlevini bilmek önemlidir. Core stabilizasyonunu iyileştirmeye yönelik; egzersiz programları, kas aktivasyonu, nöromüsküler kontrol, statik ve dinamik stabilite odaklı çalışılmalıdır. Core stabilizasyon egzersizlerinin yaralanma önleyici programla entegre edilmesi, yaralanma oranlarının azaldığını göstermektedir.


Ayrıca araştırmadaki diğer bulgular şunlardır:

  • Baş üstü sporlarında core kuvveti ve fırlatma mesafesi arasında pozitif bir ilişki mevcuttur.

  • Core stabilizasyonunun, bir topu işaretlenmiş bir bölgeye doğru atma üzerindeki etkisi test edildiğinde ise core stabilizasyon eğitimi alan grup %6 daha isabetli atışlar yaptı.

  • Core kontrolü ile yaralanma sonrası spora dönüş süresi arasındaki ilişki incelendiğinde; core kontrolü zayıf olan bireyler, core kontrolü orta veya iyi olan bireylere göre spora daha geç döndü.




Dans gibi gövdenin aktif stabilizasyonunu gerektiren faaliyetlerde core stabilitesi önemlidir. Vücut merkezi stabil olduğunda uzuvlar serbestçe ve bağımsız olarak hareket edebilir. Sonuç olarak stabilite de hareket de Core’la başlar…




Yazan: Berk ATA













KAYNAKÇA

Huxel Bliven, K. C., & Anderson, B. E. (2013). Core stability training for injury prevention. Sports Health, 5(6), 514–522.

Hübscher, M., Zech, A., Pfeifer, K., Hänsel, F., Vogt, L., & Banzer, W. (2010). Neuromuscular training for sports injury prevention: a systematic review. Medicine and science in sports and exercise, 42(3), 413–421.

Rivera C. E. (2016). Core and Lumbopelvic Stabilization in Runners. Physical medicine and rehabilitation clinics of North America, 27(1), 319–337. https://doi.org/10.1016/j.pmr.2015.09.003

Sadoghi, P., von Keudell, A., & Vavken, P. (2012). Effectiveness of anterior cruciate ligament injury prevention training programs. The Journal of bone and joint surgery. American volume, 94(9), 769–776.

Cope, T., Wechter, S., Stucky, M., Thomas, C., & Wilhelm, M. (2019). THE IMPACT OF LUMBOPELVIC CONTROL ON OVERHEAD PERFORMANCE AND SHOULDER INJURY IN OVERHEAD ATHLETES: A SYSTEMATIC REVIEW. International journal of sports physical therapy, 14(4), 500–513.

Rietveld A. B. (2013). Dancers' and musicians' injuries. Clinical rheumatology, 32(4), 425–434.


233 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Comments


bottom of page